دیگه به عید نزدیک شدیم و ...

یک سال دیگه هم از عمرمون رفت و یک سال شما ما رو تحمل کردین ، دم همتون گرم

سال نوی همتون مبارک و امیدوارم سالی که گذشت واستون پر خیر و برکت بوده باشه ، اگر هم نبوده ان شاء الله امسال براتون سال خوب و سرشار از خوبی باشه.

مرسی از همتون که این وبلاگ به خاطر شما و با نفس های شما هنوز پا بر جاست.

مهرداد و امین

با دست و پایی شکسته ، قلبی غمگین و بسته ، کل مولکول های بدنم تا خود هسته ، از درد چاه زندگی بی کس و خسته ، داااااااااااااااااد زدم. یکی گفت دیگه بسه ، این فریاد از هوشیاری آدم مسته ! گفتم: چند بار رفتم در عالم خلصه ، ولی اینبار این فریاد از روی شکسته.........

چند تباری الاف و بیکار ، درمونمده و بیمار ، می گشتم دنبال صدایی ، هرزگاهی می خورد به گوشم یه ندایی ، که کسی از کنار این چاه رد میشه یا نه........ خب بعضی وقتا یکی رد میشد ولی هرچی می زدم داااااد، فریااااااد، انعکاس صدام می پیچه و به خودم میااااااااد .......

به خدا گفتم : کمک، کمک.......  خدا گفت : ناراحت نباش دوست عزیزم. من به فکرتم. صداش برای من تسکینی بود برای چند روز. ولی باز پس از یه مدتی می گفتم : مردم از تشنگی، مردم از گشنگی، این وضع بد تره از کشتگی.... خدا گفت: تو بنده ی خوشگلی! برات فرستادم مشکلی، قدرت حلش رو هم دادم بهت فقط صبر کن...........

یه دفعه یه صدایی شنیدم. از قعر چاه فریاد زدم : کمک، کمک.... مردی با صدای دلنشین گفت: سلام! من برای کمک به تو اومدم......

با خودم گفتم این کیه خدایا...... یه دفعه کل چاه نورانی شد...... منو بالا کشید و خواست آفتابی شه روحم.

آخیش! نور خورشید به چشمام خورد. انگار رفته بودم زیارتش.یه ارتش پیشش بود! کتابی کنارم دیدم. رو بهش کردم. این کارام یه جورایی غیر ارادی بود! ولی کتابو خوندم:

شروع کردم. زیارت وارث، ریارت امام رضا، زیارت مخصوص، دعای بعد از زیارت، صلوات خواصه، نه ه ه ه..... رسیدم به وداع.....

بهم گفت : بلند شو. ندیدید که.... همه زخمای منو درمون کرد. پیشش نمازم خوندم! نماز زیارت، نماز توبه و ..... حتی ناهار هم باهم خوردیم!

بعد دیگه کم کم داشت شب میشد. بهم یه فانوسی داد. یه فانوس پر نور. بهم گفت : هر وقت احساس کمبود کردی از یاد خدا و ما اهل بیت غافل نشو....

رفتم. ولی با اینکه تنها بودم حس می کردم یه ارتش هوامو داره. خدا بهم گفت : دیدی بهت گفتم دوست عزیزم، دیدی صبر کنی همه چی درست می شه! با خودم گفتم:

خدا بزرگه اگه بهت سختی داده ،مرد، قدرت حلش هم بهت داده

رفیق من امشب بد مستم، یا زیاد خوندم یا کم جنبم، اصلا نمی دونم با خودم چند چندم، می تونم بگم یه جورایی لش کردم! ولی بیخیال! آخه من بدجوری از خودم در رفتم.....

خیلی خوندم ولی هنوز درست نشدم! مواظبم مغزم رو تو نماز پُرُو نکن! فراموش کارم، ایرادم اینه همه رکعتا رو خوندم و می گم هنوز خیلی مونده.......

رفیق، بریم رکعت بعدی مهرداد نسخ شده، به ساقی بگو بیاد با سبد پرش، من زیاد خوندم این نظر توئه، هر رکعت درباره ی یه خبر نـــــــوئه!!

رفیق، شاید خوندن اینا تو رو خسته کنه، بده من برات بخونم یکم برات مزه کنه، بخون تــــــــــــوپ! به یاد هر کی نماز خونه، اصلا بذار یه قصه بگم که برات خــــــــوبه، ......

یکی بود میگفتن پشتش یه ارتشه، هرشب تا سحر توی مسجده، توی بدنش همش جای شمشیر و ترکشه، مسیر زندگیش صاف مثله خط کشه......

تا یه روز رد میشد یکی تیکه زباله، پرت کرد به سمتش و خورد به زیر دوتا چشم، برگشت دید دارن بهش می خندن، دید از روی جهل دارن بهش تیکه می بندن......

خندید و رفت یه جا واسه اونا دعا کنه، که شاید درست بشن آره خدا کنه، یارو گریون رفت پیشش فهمید مالک اشتره، دید جلوی بزرگیه اون خیلی اصغره، مالک خندید و گفت مشکلی نیست، آره مرام اینه و به خوشگلی نیست.......

مستی راستی حرف قشنگیه! می خوام به سلامتی کسایی که به یادشون میارم نماز بخونم!

به سلامتی مرد قهرمان که ساده بود و گدا، به سلامتی بارون که دل آسمون رو شکافت! به سلامتی هرکی یه کلمه یاد ما انداخت، وقتی مردم دو تا دستش رو به کفن ما انداخت، به سلامتی رستم کنار دیو، به سلامتی مملکت کنار دین، به سلامتی کسایی که بو انسان می دن، به سلامتی اونکه روزش رو با گریه افطار می کرد..........

به سلامتی همه شما که این مطلب رو خوندین، به سلامتی همه شما .......

شنیدم هنوز نسبت به اجتماع سردی، هنوزم تو لحظه دنبال یه چی می گردی، هنوزم نوشته هات مثه قبلنا بد نیست، هنوزم تلخیاتو میندازی تو یه اتاق سردی .....

هنوز تــنــتــو میسپوری به سرمای بارون، جک می گی به بقیه با حرفای ناجور! شنیدم همش طلب حلالیت می کنی از هرکی بهش مدیونی، شنیدم تو این دنیا یه چند وقتیه محکومی، دلت که میشکنه صداشو قلبت میشنوه ولی بازم مغروری ......!

هنوز لالایی می گی تو رویا تاپ می خوری، هر کی از دستت ناراحت باشه دهنشو صاف می کنی!!! تا اونم تو رو ببخشه و حلال بشی؛ یه جور می ری داری راهت رو صاف می دویی ......

" من چند سالی بود کنارت نبودم مشتی  ، ولی...... خوشحالم که هنوزم هستی .... "

قبوله من خوب نبودم ولی تو مبارزه کن، میگی دلیل همه مشکلاتت منم " باشه " هر جور می خوای محاکمه کن .....      اصلا من باعث همه مسیرای کجتم، اصلا من باعث همه رفیقای بدتم، من باعث دو سه تا خط رو دست چپتم....

آره مهرداد! من بودم، من بودم که می گفتم تو نباید صبر کنی، باید همیشه تند بری حتی اگه چپ کنی...... من بودم که می گفتم تو نباید صبر کنی، باید همیشه تند بری حتی اگه چپ کنی!!!!!

نگاهتو از روی آینه رو تصویر من ننداز، تو 15 ساله که یه تصویری تو آینه...... هر اتفاقی افتاده تقصیر من ننداز

هنوز مثل قدیما بدون خط کشی موندی، هنوز مثل خاطرات خوب بچگیمونی، هنوز خیلی ترس داری از پیر شدن و همه بزرگ میشن، ولی تـــــــو بچه می مونی!

فردای من، خیلی وقته که گذشته ازش ،  آب شدُ ریخت روی گونه‌های من ، مثله دونه های برف مهم نیست چی میشه بعدش ، این مهمه که هنوز زندم

مردم اینجا مردای نامردی هستن که به اسم برادری ، نابرادری ها کردن.

من تو این روزگار کثیف تا یکم حرف زدم ، همه گفتن که بگو : معذرت می خوام و ...

شاید امروزه که کسی بیاد که دلسوزه ، دلسوزه، هر کاری کرده روحس بوده ، تو دور از حسی حیف ، من میشم اسطوره .

این مردم همه به فکر خودشونن ، حتی دوستام ... . من همیشه تا وقتی میرفتم سر درس ، دوستام بهم زنگ می زدن و میگفتن میای بریم بیرون ؟! منم می گفتم باشه بریم ، ولی بعد از یه مدت فهمیدم که این دوستای نامرد خودشون دو ساعت درس خوندن و وقت استراحتشون به من میگن بیا بریم بیرون ...

وقتی تو این دوره زمونه همه سر مستن با عرق و مشروب ، من در دستمه قلم و خودکار . هر جای دنیا که میری ، بهم دیگه میگن ببین این از ایران ، ایرانی که هم قافیه است با ویرانه . (ایران و ویران!!)

دیگه خسته شدم

من وقتی یه سر عید پارسال رفتم ترکیه ، اونجا واقعا از ایرانی بودنم خجالت کشیدم ، ایرانی های احمق اومده بودن اونجا نشسته بودن داشتن مشروب می خوردن ، به خودم گفتم که اینا خجالت نمی کشن ؟!

حرف آخرم هم اینه :

منُ ببخش اگه تو حرفام، هرگز نبودم اون چیزی که تو می‌خوای ، منُ ببخش اگه تو فردام، هرگز نمی‌شم اون چیزی که تو می‌خوای

منُ ببخش، منُ ببخش به‌خاطر همه‌ی دروغایی که نگفتم ، به‌خاطر زندگی‌ای که نکردم ، به‌خاطر لحظه‌هایی که نمُردم

منُ ببخش، مثل برگ تو مسیر باد، هر طرفی بوَزه راه می‌ری ، منُ ببخش اگه فریاد می‌زنم که مسیرت غلطِ، داری اشتباه می‌ری

منو بشناس؛ من شبیه کاغذ خط خطیم، من مثل یه شبکه برفکیم، من یه عکس عجیب ضرب دریم، من بارون و پاییزه پس ضمینم، من ......

منو بشناس؛ من یه آدم مستم. یه آدمی که بعضی شبا با آب و نماز مست می کنه. من یه فنجون قهوه تلخم از خاطراتم ولی بعضی وقتا روش شکر می ریزن. من عـــــاشق بارون تو غروب و شبم. که تو خیابون و کوچه تنها قدم بزنم......

یالا... یالا پاشو بیا سریع بریم دیره، تا همرام نیای دلم نمی شینه. اصلا نمیای. یواش، همه چیزای من اینجا حراج. مداد و خودکار و دفتر و تراش، حراج نفس من واسه گنده تراش، حراج حتی رفیق بازی کردنامو شباش، حراج این زخمامو خراش، حـــــــــــــــراج

یواش! تویی که از معرفت دم می زنی. اینا همه فروشین هه چن میخری؟ می خوام بدونم اصلا اهل جنگیدنی، می خوام بدونم با چیا داری دم می زنی، نـــــــــــــــــــــــــه.......  به تو نمیاد تو دنبال خندیدنی. تو دنبال سوژه واسه رقصیدنی.......

نه. اینا همه واسه منه. داستان منو قلمم داستان منو منه. قلمم واسه دست منه. من غرورم رو بردم روی گیوتین تو چی. هااااااااا...

منو ببخش! آخه مثه جوونای الان دنبال چت مخ بودن نیستم. منو ببخش! اگه فــــــــــــــــــــــــــــــریاد می زنم راهت غلطه داری اشتباه میری......

تو برو جلو انسانی که اینو می خونی. برو تا دنیا اسیر نگاهت بشه. من گناه کارم ولی حرفم گناه کار نیست.

برو جلو تا عزرائیل پیدا کنه فرصت کشتنت رو. درود به "خدا" با "سرعت گذرعمـــــــــر"

╬═♥╬
╬♥═╬
╬♥═╬
╬═♥╬
╬♥═╬
╬═♥╬
╬♥═╬
╬═♥╬

هـــــــــــی .... هـــــــــــــی ... چه فاز سنگینی........  رفیق واقعیه لفظ زیر پیک نیست فقط ......

به آینه رو به روم نگاه می کنم. بهم کسی به غیر از خودم با صورتکی متفاوت نشون می ده. بهم دروغ می گه که این شکلیم. ولی بازم دلم می گه : بخند و راهت رو صاف تر برو!!!

نفسم تاریک. تاریک تز از سیاه. از سیاه بالا تر هم رنگی هست، فقط براش اسم نذاشتن. افسوس! در قحطی " آدم" هستیم. یه آدمم ندیدم. پس خدایا این اشرف مخلوقاتت کجان؟؟؟؟؟؟

اینا زندگیشون اینه: اول تولد، بچگی، مدرسه، دانشگاه، زن و بچه، مرگ. زندگی رو میشه تو یه خط معنی کرد ولی به معنای دیگه هم میشه زندگی رو توی یه "زندگی "معنی کرد!

خوشحال باش واسه چیزایی که داری ....

فکر کنم دنیا رو اشتباهی اومدم. فکر کنم اونموقع که خدا گفت آدم بره رو کره زمین رفت. همونجاهم آدمای دیگه به دنیا اومدن ولی انگار من اشتباه اومدم تو یه کره دیگه ... ولی خوشحالم واسه اینی که دارم...

کره ای که آدمی توش نیست. جز خورشید خانمی که صبح ها می بینمش و نور امامت دوازدهمش هر روز طلوع می کنه ولی باز میره پشت مه.... ولی امیدی دارم که روزی میاد و زمین رو جارو می کنه. برف ها رو پارو می کنه. آدم نما ها رو جادو می کنه، تــــــــــــا آدم شن...... آدم شن ....

بگــــــــــــو میای........

یه چیر دیگه ... معلم دین و زندگی مون داشت مدرسشون رو تعریف می کرد. می گفت شما خیلی خوبید. ما اون موقع تو مدرسمون همه لات بودن و معلم رو دست مینداختن. گفتیم مثلا چجوری؟ گفت :(( سر کلاس بودم. کلاسمون هم یه پنجره بزرگ داشت. معلممون یه لحظه برگشت دیدیم یکی از بچه ها از پنجره پرید بیرون! چند دقیقه گذشت دیدم صدای در زدن کلاس میاد. معلممون در رو باز کرد دیدیم همونی که از پنجره پریده بود بیرون به معلم سلام داد و رفت سر جاش نشست!!! ))

خب! حالا اینا چه ربطی به موضوع پستم داشت! دیدیم که در بین 200 نفر آدم یه معلم کسی رو نمی شناسه ولی همه 200 نفر یه معلم رو می شناسن. دیدم آدم می تونه سر کلاس از پنجره بپره بیرون و معلم رو دست بندازه و می تونه هم بهش احترام بذاره!

چرا مثل کسی نباشیم که همه ما رو با یه چیز خوب بشناسن. حتما باید مثل کسی باشیم که از پنجره بپره بیرون؟ اون آدم فردا از پنجره حقیقتم می پره بیرون ولی شاید دیگه روزگار اون رو به زندگی راه نده. از ما چیزی نمی مونه جز خوبی ها. خیلی جا-له-به! یه بنده خدایی می گفت :(( مردم خوابند وقتی میمیرند بیدار می شوند! ))

ای خدآ! کاری کن مثل خودت " به خود آییم ". بیداری قبل از مرگ به اراده احتیاج داره. مثلا سخته توی تابستون آدم ساعت 4:00 صبح از خواب پاشه. ولی اراده اون رو حل می کنه.

یه جا نوشته بود: فکر می کردم شیر شیر است گرچه پیر باشد ولی بعدا فهمیدم پیر پیر است گرچه شیر باشد.

حتی ماهی مرده هم می تونه تو جهت آب حرکت کنه، ولی خلاف جهت حرکت کردن سخته. قبلا هم گفتم بازم می گم : مردم دنبال حقیقت نیستند، دنبال تولید حقیقت اند و اون چیزی که می خوان حقیقت باشه ...

به قول یکی از بچه ها : آدما سه دسته اند. خوب، بد، احمق. لا اقل سومی نباش!

بیدار شویم! یعنی خودمون رو بمیرانیم تا قبل از اینکه ما را بمیرانند ....

با سلام خدمت همه شما دوستان عزیز و گل ...

من بزرگ شدم! اون قدری که دیگه با شنیدن سینوس و کسینوس خندم نمی گیره! اونقدری که وقتی با دوستام میریم چمن مصنوعی پارک، بچه ها از چمن می رن بیرون و از ما میترسن!!

من بزرگ شدم! اون قدری که مردم رو من بیشتر از قبل حساب باز می کنن. اون قدر که دیگه مامانم برام رو تخت قصه " کلاغه به خونش نرسید! " رو تعریف نمی کنه! چون می دونه که من می فهمم کل زندگی رو تخت خلاصه شدنی هست!!! و دارم کلاغه رو به خونش می رسونم و داد میزنم:(( کلاغه به خونش رسید مردم! حالشم خوبه! فقط شما باید از خواب بیدار شید!!)) 

من بزرگ شدم! جوری که هورمون ها مردانه ام رو صورتم خودشون رو به صورت مو نشون می دن. طوری که می توتم دروغ بگم!! و این موهبتی است که نصیب هیچ بچه ای نمی شه ...!

همون طور که گفتم من تا حدی بزرگ شدم که دیگه جلوی مغازه اسباب بازی فروشی نایستدم و به اسباب بازی ها نگاه کنم... چون می دونم خودم الان یه اسباب بازی متحرکم ! دیگه سر کلاس از روی بقل دستیم تقلب نمی کنم و دستم بدنم پر عرق نمیشه!! بلکه با خیال راحت سر جلسه کاغذ مبادله می کنیم و این طوری با کل کلاس هم ارتباط برقرار می کنم!!!

بله! اینطوریه داستان. حالا این آدم به اصطلاح بزرگ که هنوزم کوچیکه وقتی داره راه میره از اون ور خیابون محلشون دوستاش براش دست تکون می دن. میان نزدیکش و باهم صحبت می کنن. دیگه اگه یکی یه فحش یا حرف بد بزنه، اون یکی نمی گه :(( خدا فلفل می ریزه تو دهنت!)) چون خود طرف نصف صحبتش با حرف " ک " شروع میشه!!!

میگن کوچیک ها دوست دارن بزرگ بشن و بزرگ ها هم دوست دارن کوچیک بشن. نمی دونم من بزرگم یا کوچیک، چون می گم : می خوام همینجایی که هستم بمونم!

شما هم بگید. این بهتر از اینه که بخوای کوچیک یا بزرگ بشی ......

یه روز سر کلاس بودیم داشتیم درباره میوه های ترکیبی (میوه هایی که از ترکیب دونه چند تا میوه باهم به وجود میان)  صحبت می کردیم. یکی می گفت آره یه میوه هست که سفیده سفیده و خیلی شیرین من خوردم خیلی خوش مزست. یه اسم عجیبی هم داشت یادم رفته. معلم ادبیاتمون حرف قشنگی زد. گقت " انسان،حیوان عجیبی است .... همه چی میخوره!"

قومی خدا را به امید پاداش نیایش می‌کنند. این عبادت بازرگانان است. گروهی از روی ترس، بندگی می‌کنند. این نوع بندگی مخصوص بردگان است. مردمی خدا را از باب سپاس نعمت‌‌های او ستایش می‌کنند. این روش آزادگان است. خدایا نمی دونم ولی اونی که بسته اعتقاد به تو داره جدا ولی با توئم : شیطون رو فحش می دی واسه ستایش خــــــدا ؟؟!!!!

یکی مذهبش مانع هرزه بازیشه.عشق به بهشت نیست از ترس آتیشه .....

و آخرین حرف : ناراحت کننده ترین چیز برای دشمنانت بخشش آنهاست. وقتی تنها شدی بدون خدا همه رو بیرون کرده تا خودش باشی و خودت .......       پس نهایت استفاده رو ببر

چرا به مادر لقب سلطان غم رو دادن ؟ چرا نگفتن سلطان شادی؟

از خوبی های مادر هر چی بگم کم گفتم!مادر رو که واقعا نمیشه توصیفش کرد چون خیلی زحمت برای ما کشیده و می کشد و خواهد کشید و در تمام خستگی در آن نیمه شب بالای سر نوزاد مریضش حضور داره ! واقعا حس مادر چیه؟چرا مادر بچه خودش رو از میان همه چیز و همه کس ترجیح میدهد؟به راستی این چه حکمتی است که خداوند به مادر داده است؟وقتی بچه گریه میکند و در سینه هیچ کس آرام نمی گیرد حتی پدر خود،حال اگر این بچه همان لحظه در پیش مادرش قرار بگیرد گریه که سهل است خنده هم خواهد کرد یا حتی وقتی بچه ای گریه کرد بوی لباس مادر می تواند آرامش بخش بچه شود.اگر نوزاد هم می توانست حرف بزند قطعا این جمله را بر سر زبان خود می آورد: دوستت دارم مادر

همان طوری که میگویند:

***  بهشت زیر پای مادران است ***

بهم گفت : به نام خدایی که اشک را آفرید تا سرزمین عشق آتش نگیرد! با خودم گفتم ایول که به نام خدا شروع کرد. بهش گفتم ادامه بده. بهم گفت : اگه آدما به اندازه داناییشون حرف می زدن،سکوت جهان رو فرا میگرفت! دوباره گفت : بچه که بودیم اول زمین می خوردیم بعد زخمی میشدیم
حالا ...  اول زخمی میشیم و بعد زمین می خوریم!!

دیدم نه خیلی بارشه. ازم پرسید : می خوای چند کلمه درباره عشق و این چیزا بگم؟ گفتم بگو ببینیم چیکاره ای.. بهم گفت : عشق کینه ای است پر از محبت و محبتی پر از کینه . . . بعد بهم گفتش : چند سالته؟؟ گفتم خدا بخواد ۱۵ سال. بهم گفت : اگه یه خر بوست کنه بهتر از اینه که یه بوس،خرت کنه!

زدم زیر خنده گفتم ایول. داشتم می رفتم زد پشت شونم ازم پرسید می خوای درباره درد و زندگی هم یه جمله بهت بگم. گفتم بگو که گفتش : کسی که از رنج زندگی بترسه ، از ترس در رنج است . . .

ازش یه سوال پرسیدم : گفتم : چرا بعضی از پسرا یا دخترا یه چند ماه یا یه سالی هی ناراحتن که یه خری که خرشون کرده رفته پی یه خر دیگه اونم خر کرده. بهشون می گم اون داره به ریشت می خنده بازم ناراحتن. حرفی نداری؟؟ گفت چرا : به معنی عشق بر میگرده. در این جور مواقع باید بهت بگم که دنیا ارزشی نداره حالا چه برسه غم بخوری توش. به اونا بگو که بگن بیخیالش و به این خاطرشون بخندن. کل دنیا بازی بود حالا اونا که تو یه بازی گیم اور شدن عیبی نداره. یا این کار رو بکنن یا همون خر بمونن. تصمیم با خودشونه!!!

گفتم بازم بهت سر می زنم. فعلا خداحافظ . . .

دوباره بوی ماه محرم آمد و امام حسین ... و وقایع روز عاشورا نمایانگر شد

ای حسین فاطمه این کینه هامان را ببین
قلب مجروح درون سینه هامان را ببین
یازده خورشید را کشتند و داغ تو فزون
تکه تکه زین ستم آیینه هامان را ببین

گرچه شد خورشید ما در پرده ی غیبت ولی
می رسد نورش ز ماه حضرت سید علی*
باز هم هر روز عاشورا و هر جا کربلا**
باز هم فتنه،  اگرچه هست حجت ها جلی

ترس ما کشته شدن یا غارت این خانه نیست
بلکه دنیایی شدن با مسلک کوفی گری ست
گر که بگذاریم امام خویش را تنها به تشویق هوا
فرق ما با آن جنایت پیشگان سفله چیست؟***

ای حسین فاطمه داغت درون قلب ماست
نهضتت رسواگر روی تمام فتنه هاست
شمر را در هر زمان نومید از قتلی کنیم****
که پی خورشید و مه دشنه به دست و بی حیاست

خسته بودم. یه دفعه به صدایی اومد. انگار خدا عصبانی شده بود و داشت عکس می گرفت از منطقه گناهکار ما. پنجره رو باز کردم دیدم یه صدای عکس دیگه هم اومد... لامسب عجب فلشی داشت این دوربین خدا. کله منطقه رو روشن می کرد! یه دفعه سوژه های عکاسی در پنجره های خونشون رو باز کردن ببینن این چه دوربینیه که ازش آب هم میریزه تازه با سرعت! یکی گفت عجب " رعد و برقی"! یکی گفت عجب بارونی. یکی گفت چه هوای خوبی و منم گفتم عجب عکاسی!!!!! دیدی... چند نفر به یه جا نگاه میکنن ولی چیزای متفاوتی رو از اون می بینن.

اگه یه ماهی تو آب بود. به این فکر نکن که ماهی تو آبه. زاویه دیدت رو عوض کن. شاید یه ماهی باشه که آب دورش جمع شده باشه!!! این جوری با نگاه کردن به یه چیز هر چی داره رو می بینی!!!!

دیدن با نگاه کردن فرق داره. همینطور شنیدن با گوش کردن. مواظب راز باش. راز اگه آشکار بشه ارباب تو و اگر پنهون بمونه بندت میشه ...

تمام زندگی تصاویری است که با خاطره شدن معنی پیدا می کند. بد ترین شب می تواند بهترین خاطره برای تو باشه چون بهترین روز رو می سازه!!!!! چراغ گردون چیز جالبیه. وقتی بهت نزدیک میشه دعا می کنی کلانتری نباشه بهت گیر بده اگه بهش نزدیک بشی امیدواری راهنمایی رانندگی نباشه ماشینت رو بگیره ، پس بهش فکر نکن و امیدوار باش همون ماشین آشغالی باشه!

"قومی متفکرند در مذهب و دین ، قومی به گمان فتاده در راه یقین، میترسم از آنکه بانگ آید روزی ، کای بی خبران راه نه آنست و نه این"

خدایا! قرص نانی رو توی شبهای نامهتابی قرار دادی که حتی نورش مجازیه و از خودش نیست. از خورشید هست. می گی از دور و برت درس بگیر. منم درس گرفتم نه از خورشید و ماه و استواری کوه. از اینکه اینجام . . . . .

خدایا! چه وضعیه که دخترهای خرابی که پی پسر و پسرایی که انقدر پول برای بالا شلوارشون می دن تا دختر همسایشون راش بده میدن و میگن اینا سرمایه جامعه اند  . . . لعنت من و هر کی اعتقاد داره بر این آدمای دو رو که تو کل دنیا پی جلب توجه و چرخشن.

خدایا! می دونم انسان تنها موجودیه که دور چیزی نمی چرخه. ولی به نظر میاد این پسرا  و دخترا دور هم می گردن و بازی می کنن. فکر نکنی که منم مثل اونا دور توئم ، که تو دور من بچرخیو من دور خودم

خدایا! می گن آدم نباید دو روز برابر باهم داشته باشه. بیا ببین اینا هر روز پست رفت هم میکنن چه برسه برابر باشه دو روزشون. باید می گفتی برابر باشه ثوابم داشته باشه که تازه اینا دو روزشون باهم برابرم نمی شه!!!!

خدایا! می دونی چرا الان شدم بیمار روانی؟ چون روح سفید دادی و بیدار سیاهی. باز شکر تو رو می کنم.همین که اینجــــــــــام ...

خدایا! با این دل پر از جنس خاک که ریخته شد بیرون ، ســـــــکـــــــوتـــــــ فـــــــــریـــادمــ رو شنیدی. ای غربی ها به غربی بودن خودتون تو این دنیا بنازید،ماهم تو اون دنیا به مسلمون بودن خودمون واین که از عــلـــــی (ع) هستیم می نازیم.

زندگی جاریست ای جاری پسند. ببار آسمون دل! صاف کن خودتو.راحت باش دل گناهکار.خوبی هم به من رو اورد. پیش به سوی خــــــوبــــــــــی. پیش به سوی سفر بــــــی انتها. پیش به سوی رسیدن بهت،خدایا!!!